ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
(Η ΕΥΘΥΜΗ ΠΛΕΥΡΑ)

Συχνά σε βλέπω να 'ρχεσαι,
από μακρυά κοιτάζεις
και αργοπερπατάς,
μα αλλάζεις δρόμο, θάνατε,
και δεν με πλησιάζεις,
αλλά κάτι ζητάς.

Αν βιάζεσαι να φύγουμε,
έλα και πες το ίσια
χωρίς περιστροφές
θάρρος διαθέτω, μάθε το,
και δύναμη περίσσια
λέγε λοιπόν, τι θες.

Το ξέρω πως επέρασαν
τα χρόνια, ναι, το ξέρω,
δεν είμαι πιά παιδί,
αλλ' έχω κάποια πράγματα
εις πέρας για να φέρω
σε τούτη τη ζωή.

Εσύ είσαι φίλος άλλωστε,
να ξέρεις εδώ θα 'μαι
κι οφείλω να σου ειπώ:
Μην άδικα κουράζεσαι
το πότε "εκεί" θα πάμε,
θα το ...ορίσω εγω.